|
Justitie cialis 20mgtadalafil tablets viagra generic vs brand generic cialis |
 |
 |
|
'œWaar een mens stil is, kan hij beter observeren. Zowel wat er in hem als om hem heen gebeurt. Hij heeft deel aan de daden van de samenleving. Stilte maakt transparant wat individueel en wat collectief is. Zo wordt een mens een milde rechter voor zichzelf en voor anderen. Verstilling genereert wijsheid en mededogen. Dit rechtzwijgen dient het rechtspreken vooraf te gaan. Tijd heeft een verstillende uitwerking. Stilte heelt wonden. Verstilling geneest de kwetsuur van onverzoenbaarheid.' [uit Stilte werkt, Waerbeke, 2003] Stilte en rechtvaardigheid In een schemerachtige, rustige hoek van het Brusselse justitiepaleis staat een beeld van Vrouwe Justitia. De onbeweeglijke balans en het roerloze zwaard verlenen haar iets tijdloos. Het lijkt wel alsof de Vrouwe heel bewust deze onopvallende, stille plek opzocht om van daaruit de wereld van het recht te kunnen gadeslaan en beluisteren. Misschien hoort en ziet ze daar dingen die haar bevreemden, ja zelfs verontrusten. Wat zou ze denken van de duizenden wetten en reglementen die ieder jaar in het Staatsblad verschijnen? Begrijpt ze nog iets van die ingewikkelde, technische teksten die om de haverklap wijzigen? En wat gaat er in haar om als ze ziet hoe jonge mensen tijdens hun rechtenopleiding een enorme massa leerstof in hun geheugen moeten prenten? Wellicht zo'n pak dat hen nauwelijks nog tijd rest om even te mediteren over essentiële vragen zoals wie ze zijn, wat ze in deze wereld komen doen, en hoe ze rechtvaardigheid -mede door een aangepaste opleiding- gestalte kunnen geven. Maar misschien is Justitia nog het meest verbaasd als ze merkt hoe veel en hoe hard er voor de meest diverse rechtscolleges wordt geprocedeerd. De mondige burger eist zijn rechten op, vermoedelijk heeft de Vrouwe daar niets op tegen, maar wat als mondigheid ontaardt in een luide tirade waarin het eigen grote gelijk wordt uitgeschreeuwd en de stem van de ander nauwelijks nog wordt gehoord? Justitia voelt zich niet enkel betrokken bij de strikt juridische gang van zaken. De grove onrechtvaardigheden op planetaire schaal, niet in het minst de scheefgetrokken verhoudingen tussen Noord en Zuid, beklemmen haar hart, evenals de vele kleine onrechtvaardigheden die ieder van ons dagelijks begaat. We maken evenwel zo veel kabaal dat we dat laatste niet meer beseffen, we zijn er ons doodgewoon niet meer ten volle bewust van. Door onze lawaaierige levenswijze gaan we voorbij aan onze schaduwzijde, waar de talloze angsten schuilen die onze liefdevolle kern omknellen en die zo vaak de aanleiding vormen voor de meest verscheidene vormen van onrecht. Stilte is een voorwaarde voor bewustzijnsverruiming, zodat we ons bewust gaan worden van alle aspecten van onszelf, de ander en de wereld. Door bewustzijnsverruiming kunnen gevoelens van verbondenheid groeien en bloeien. En hoe kun je onrecht doen aan datgene waarmee je je verbonden weet? Stilte dient zich aan als een prachtig pad naar onze innerlijke kern van licht en liefde. Die kern opnieuw ontdekken opent de poort naar rechtvaardigheid. Ja, misschien droomt Vrouwe Justitia er wel van dat we opnieuw even stil worden, zodat we contact kunnen maken met iets rijks, iets voedzaams dat achter alle dingen schuilt en ze liefdevol omhelst. Een soort stilte die de oorsprong en de bestemming van de hele schepping is, en die zich af en toe laat vullen met essentiële, waarachtige zaken. Wie weet kunnen we dan de zachte stem van Vrouwe Justitia weer horen. Van diep in ons hart zou ze ons toefluisteren hoe we onze medemens rechtvaardig kunnen behandelen. Wellicht nodigt ze ons uit om de weg van het mededogen, de vergevingsgezindheid en de verzoening te bewandelen, veeleer dan te zweren bij gestrengheid en vergelding. En waarschijnlijk zou ze ons aanmoedigen om meer beroep te doen op bemiddeling, zodat mensen kunnen leren om zelf hun conflicten op te lossen op zo'n wijze dat rekening gehouden wordt met ieders belangen. Bemiddeling kan slechts gedijen waar stilte heerst. Diegenen die in het hectische van een conflict verzeild geraakten kunnen dan opnieuw rust en ruimte vinden om bij hun eigen gevoelens, verzuchtingen en behoeften te komen, alsook om zich open te stellen voor die van de ander. Zo wordt het conflict een uitgelezen kans om innerlijk te groeien. Innerlijke groei is de gouden sleutel voor een rechtvaardiger wereld. Duurzame rechtvaardigheid begint bij onszelf, niet bij abstracte systemen en structuren. Er bestaat een mythe over Vrouwe Justitia, de godin der rechtvaardigheid. Lang geleden, in de gouden eeuw, verbleef Vrouw Justitia op aarde, tussen de mensen. Het was een droomtijd waarin elkeen van vrede en harmonie mocht proeven. Wetten en rechtspraak waren overbodig. Helaas sloeg er iets om. Niemand weet precies wat er gebeurde, maar plots gingen misdaad, geweld en onrecht de wereld teisteren. Vrouwe Justitia verliet de aarde en zweefde naar de stilte van het uitspansel, waar zij nu nog steeds vertoeft als het sterrenbeeld Maagd. Misschien verlaat zij op een dag ooit haar plaatsje tussen de sterren, en kunnen we opnieuw genieten van de gouden eeuw. Als we er met zijn allen voor kiezen. Misschien dienen we daarvoor eerst even heel stil te worden. Stil genoeg om ons bewustzijn te verruimen, de prachtige mogelijkheden in onszelf te ontdekken en te leren voelen wat werkelijk goed is voor onszelf en onze medemens. Dan kan Vrouwe Justitia ons stilletjes bewonderen. [uit Stilte werkt, Waerbeke, 2003] Eric Lancksweerdt is magistraat en eerste auditeur bij de Belgische Raad van State. In 2005 schreef deze auteur een  visietekst voor Waerbeke.
|
